รีวิวหนัง เพื่อนสนิท (2005) ฟีลแอบรักเพื่อน ความทรงจำดีๆที่อยากเก็บไว้

รีวิวหนัง เพื่อนสนิท (2005) ฟีลแอบรักเพื่อน ความทรงจำดีๆที่อยากเก็บไว้

ตัวอย่าง เพื่อนสนิท (Official Trailer) - YouTube

“ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย… ในความคุ้นเคยกันอยู่ มันแฝงอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น…”

รีวิวหนัง ปี 2548 ใครที่ไม่รู้จักเพลงนี้ คงต้องโดนหาว่าเชยสะบัดอย่างแน่นอน และถ้าจะฟังให้มันอินไปถึงหัวใจก็ต้องหาหนังเรื่องนี้มาดู “เพื่อนสนิท” หนังโรแมนติกอีกเรื่องในยุคต้นๆของค่าย GTH ที่กลายมาเป็นค่ายหนังที่น่าไว้ใจมากที่สุดของประเทศในเวลาต่อมา (หลายคนเขาว่ากันอย่างนั้น ฮ่าๆ) สำหรับเพลง “ช่างไม่รู้เลย” ที่เกริ่นย่อหน้าไปเมื่อครู่นี้ก็เป็นเพลงประกอบหนังเรื่อง เพื่อนสนิท นั่นแหละครับ เชื่อว่าหลายคนฟังแล้วก็เอาไปสารภาพรักเพื่อนสาวเพื่อนชายที่ตัวเองหลงรักกันเป็นแถว ด้วยเพราะเนื้อหาที่บอกเรื่องราวในหนังได้ชัดเจน จากเสียงร้องเพราะๆของพี่ บอย โกสิยพงศ์ เอ๊ย บอย พีซเมคเกอร์ และฝีมือการแต่งของพี่ ดี้ นิติพงศ์ ห่อนาค ก็น่าจะการันตีความไพเราะของเพลงได้ในระดับหนึ่งส่วนตัวหนังเองก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน กวาดรายได้ไปกว่า 80 ล้านบาท คว้ารางวัลมาหลายสถาบัน ที่สำคัญยังเป็นหนังแจ้งเกิดให้สี่นักแสดงนำในเรื่อง ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ , นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา , เอ๋-มณีรัตน์ คำอ้วน และโอปอล์-ปาณิสรา พิมพ์ปรุ ได้อย่างสวยงาม

หนังได้ 1 ในผู้กำกับเรื่อง “แฟนฉัน” หนังไทยสุดฮิตในปี 2546 ที่กลายเป็น “ตำนาน” บทหนึ่งของประวัติศาสตร์หนังไทยไปแล้ว และเป็นแหล่งกำเนิดค่าย GTH อย่าง เอส-คมกฤษ ตรีวิมล มาทำหน้าที่กำกับ ส่วนหน้าที่เขียนบทตกเป็นของ หมู-นิธิศ ณพิชญสุทิน มือเขียนบทตัวเทพอีกคนของค่ายที่หลังจากเรื่องนี้แล้วก็ไม่เห็นเขามาเขียนให้หนังเรื่องไหนอีก

ใครเห็นก็ช่วยบอกทีนะครับ ส่วนเนื้อเรื่องนั้นดัดแปลงมาจากบทประพันธ์เรื่อง “กล่องไปรษณีย์สีแดง” ของคุณ อภิชาติ เพชรลีลา ซึ่งเป็นวรรณกรรมที่เขียนในสไตล์เขียนจดหมาย บอกเล่าเรื่องราวที่ ไข่ย้อย พระเอกของเรื่อง เขียนจดหมายหา ดากานดา เพื่อนสาวที่เขาแอบรัก เป็นการเขียนแบบเดียวกับวรรณกรรมอย่าง คุณพ่อขายาว (Daddy Long Legs) ของ จีนส์ เว็บสเตอร์ โดยคุณหมูได้นำเรื่องราวในวรรณกรรมมาขยายความจนกลายเป็นบทภาพยนตร์และได้ทำให้ตัวละครอย่าง ไข่ย้อย ดากานดา นุ้ย พี่แตน และอีกมากมายได้โลดแล่นบนแผ่นฟิล์ม และในใจแฟนหนังรักโรแมนติกอีกหลายคน

เพื่อนสนิท บอกเล่าเรื่องราวความรัก(ข้างเดียว) ของ หมู(ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) หรือฉายาคือ ไข่ย้อย ที่ได้มาจากเพื่อนสาวที่เขาแอบรัก นั่นคือ ดากานดา(นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) และเรียกฉายาแทนชื่อของเขามาจนปัจจุบัน หมูเดินทางไป เกาะพะงัน จ.สุราษฏร์ธานี ด้วยเหตุผลบางอย่าง และเกิดพลัดตกดาดฟ้าเรือจนต้องเข้าโรงพยาบาล

จนได้พบกับ นุ้ย(เอ๋-มณีรัตน์ คำอ้วน) พยาบาลแสนสวยใจดี และ พี่แตน(โอปอล์-ปาณิสรา พิมพ์ปรุ) พยาบาล(ที่คิดว่า)สุดสวย คอยดูแลเป็นอย่างดี การได้นอนพักระหว่างเจ็บป่วยอย่างสงบทำให้หมูใช้เวลาบางส่วนไปกับการเขียนจดหมายถึง ดากานดา เพื่อนสาวชาวเชียงใหม่ ที่หมูได้รู้จักเมื่อคราวไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อ 4 ปีก่อน ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาได้พบเธอตั้งแต่ ปี 1 จนถึง ปี 4 ก่อนที่หมูจะจบออกมาแล้วใช้เวลาช่วงปิดเทอมมาเที่ยวที่เกาะพะงัน

ช่วงเวลาที่อยู่เชียงใหม่ นอกจากดากานดาแล้ว หมูยังมีเพื่อนอีกคนคือ ฟุเหยิน(ฟุเหยิน-ธนาบดินทร์ ยงสืบชาติ) เพื่อนหนุ่มที่เป็นเพื่อนติดกับดากานดาแต่แรกมาเป็นเพื่อนสนิทอีกคน ครั้งหนึ่งหมูและฟุเหยินไปก่อวีรกรรมขโมยไข่จากคณะเกษตรศาสตร์จนเกือบโดนภารโรงฟาดด้วยคราดเอา หนีกลับคณะวิจิตรศิลป์ของตนเองแทบไม่ทัน และผลที่ได้คือ ไข่ที่ซุกมาในเสื้อแตกจนย้อยออกมา ดากานดาเลยตั้งฉายาให้เขาว่า “ไข่ย้อย” มานับแต่นั้น แต่หมูก็ไม่ได้ขัดข้องใจอะไร ความที่แอบรักดากานดามาแต่แรก

แต่ไม่กล้าบอกเพราะความเป็นเพื่อนมาขวางไว้ ทำให้หมูพยายามแสดงออกมาด้วยการทำทุกอย่างให้ที่เธอขอและไม่ได้ขอ แต่ขณะที่หมูนึกถึงช่วงเวลาที่ได้แสดงความรักต่อดากานดานั้น เขากลับรู้สึกว่า ช่วงเวลาในปัจจุบัน สิ่งที่นุ้ยปฏิบัติต่อเขา ไม่ได้แตกต่างจากที่เขาเคยปฏิบัติต่อดากานดาเลย มันมากเกินกว่านางพยาบาลคนหนึ่งจะปฏิบัติต่อคนไข้ จนเขารูู้สึกว่านุ้ยคงไม่ใช่เพื่อนสาวที่คิดกับเขาแค่เพื่อนอีกต่อไป แต่อีกใจหมูก็ยังนึกถึงดากานดาอยู่ และนั่นคือสิ่งที่หมูต้องตัดสินใจว่าจะเลือกใคร ระหว่างคนที่เขารัก หรือ คนที่รักเขา

ตัวละครหลัก
หมู-ไข่ย้อย(ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) หนุ่มขี้อายจากกรุงเทพ ผู้ฝากคำรักไว้กับเพื่อนสนิทอย่างดากานดาที่เชียงใหม่ ก่อนจะวาร์ปมาเกาะพะงัน บุคลิกเป็นคนชอบห่วงความรู้สึกคนรอบข้าง จนไม่กล้าที่จะพูด และนั่นคือชนวนให้เกิดความรักต่างสถานที่ของเขา
ดากานดา(นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) เพื่อนสาวที่หมูหลงรักตั้งแต่แรกเห็น เป็นคนลุยๆ ออกแนวห่ามๆด้วยซ้ำ แต่เพราะความธรรมดาที่ไม่ธรรมดานี่แหละ ทำให้หมูเผลอใจเข้าให้
นุ้ย(เอ๋-มณีรัตน์ คำอ้วน) พยาบาลสาวที่มีพร้อมทั้งความสวย จิตใจดี น่ารักตามสไตล์สาวใต้ ยิ้มง่าย พูดเก่ง คอยดูแลหมูอย่างดี แต่ไม่รู้ว่าระหว่างเธอกับหมู ใครกันแน่ที่หวั่นไหวไปก่อนกัน

พี่แตน(โอปอล-ปาณิสรา พิมพ์ปรุ) พยาบาลรุ่นพี่ของนุ้ย ที่ทำตัวทั้งน่านับถือ และไม่น่านับถือ เป็นคนเฮฮา จนดูเหมือนรั่ว พยายามทำตัวให้ดูเป็นเด็ก “เต้บๆ” มากที่สุดเวลาที่อยู่ต่อหน้าหมู งานอดิเรกคือ หาโอกาสแทะโลมหมูตลอดเวลา เอ๊ะ หรือว่านี่จะเป็นเพื่อนสนิทที่แอบเก็บความรู้สึกอีกคน!!!

ฟุเหยิน(ฟุเหยิน-ธนาบดินทร์ ยงสืบชาติ) เพื่อนสนิทของดากานดา ที่กลายเป็นเพื่อนไข่ย้อยอีกคน เป็นคนกะล่อน ปากหมา บ้าผู้หญิง แต่ยิ่งโตก็ยิ่งคุมตัวเองได้มากขึ้น

โดยส่วนตัวแล้ว เพื่อนสนิท เป็นหนังที่ผมชอบที่สุดของ GTH เลย นั่นเพราะช่วงที่หนังเรื่องนี้กำลังดัง ผมดันไปแอบชอบเพื่อนสาวคนสนิทอยู่จริงๆ (ตอนนี้เลิกชอบไปแล้ว) และก็กลายเป็นหนังในดวงใจของผมเรื่อยมา ซึ่งผมเชื่อว่า คงไม่ใช่แค่ผมแน่ๆที่ยกให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังในดวงใจ เพราะจากแนวเรื่องของหนัง ตัวละคร และสิ่งที่หนังต้องการจะสื่อ มันเป็นความรู้สึกแบบ Common Sense ซึ่งเชื่อว่าทุกคนคงเคยเจอะเจอมา นั่นคือการแอบรักนั่นเอง เป็นเรื่องที่ผมว่าทุกๆคน อย่างน้อย 90% บนโลกนี้คงจะผ่านมาเรียบร้อยแล้ว และเพราะเป็นเรื่องใกล้ตัวนี่แหละครับ ทำให้หนังเข้าถึงคนดูได้ง่าย ทำให้คนดู “อิน” ไปกับอารมณ์ของหนัง และที่แตกย่อยออกมามากกว่านั้น ถึงขั้นมีการศึกษาด้านจิตวิทยาของตัวละครเลยว่า ทำไมหมู(ไข่ย้อย) ดากานดา หรือนุ้ย ถึงได้คิดแบบนั้น ตัดสินใจแบบนั้น ลึกๆแล้วพวกเขารู้สึกต่อกันอย่างไร เป็นต้น ซึ่ง ณ ที่นี้ผมขออนุญาตเรียก ไข่ย้อย ว่า หมู ตามชื่อที่เขาควรจะเป็นในเรื่องนะครับ เพราะผมรู้สึกว่า ไข่ย้อย เป็นเพียงตัวตนในอดีตของ หมู และเรื่องราวทั้งหมดก็เล่าผ่านตัวละครที่ถูกเรียกว่า หมู ด้วย

บทภาพยนตร์ที่เขียนโดยคุณหมู ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม แม้กระทั่งใส่ชื่อตัวเองแทนพระเอก 555 มีการสอดแทรกเกร็ดต่างๆและรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ผ่านตัวหนังไปได้อย่างแนบเนียนและกลมกลืน ทั้งยังแทรกวิถีชีวิตของผู้คนทั้งสองภาค คือภาคเหนือในพาร์ทดากานดา และภาคใต้ในพาร์ทของนุ้ยเข้าไปได้อย่างลงตัว โดยกำหนดให้ตัวละครอย่าง หมู เข้าไปทำความรู้จักกับวิถีชีวิตของผู้คนในแถบนั้น นำเสนอผ่านวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ทำให้ตัวหนังได้ฉายทัศนียภาพอันเป็นอีกจุดหนึ่งที่ทำให้หนังมีความน่าดูมากขึ้น

สถานที่่ถ่ายทำบางส่วนกลายเป็นแหล่งให้บรรดาแฟนหนังได้ไปตามรอยกันถึงที่ ส่วนตัวผมเองยังเคยอยากไปเรียน มช.(มหาวิทยาลัยเชียงใหม่) เพราะหนังเรื่องนี้ด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องมาหยุดความคิดหลังจากได้ทราบว่า ที่จริงแล้ว มช. ไม่ได้ให้ถ่าย ฉากมหาวิทยาลัยในเรื่อง ถ่ายทำที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระนครเหนือ ต่างหากล่ะ ฟังอย่างนี้ก็ซึ้งเลยครับ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะฉากต่างๆในเรื่องถ่ายออกมาได้ภาพที่สวยงามมาก ขนาดถ่ายด้วยฟิล์ม 1:85 ยังสวยขนาดนี้ ถ้าถ่ายด้วยฟิล์ม 2:35 คงได้ความสวยงามมากกว่าที่เห็นอย่างแน่นอน

และที่ล้ำที่สุดคือการหยิบเอาวรรณกรรมเยาวชนในตำนานอย่าง “เจ้าชายน้อย” หรือ Le Petit Prince (The Little Prince) ของ อองตวน เดอ แซง-เตกซูเปรี ที่หลายๆคนได้ดูหนังแล้วมองข้ามไป มาเป็นกิมมิคของหนัง โดยการให้สองตัวละครที่หมูรู้จัก นั่นคือ ดากานดา และ นุ้ย ชอบอ่านหนังสือเล่มนี้เหมือนกัน ฟังอย่างนี้อย่าเพิ่งคิดว่ามันไม่มีความหมายนะครับ แต่ถ้าใครที่เคยอ่านมาก่อนแล้วมาดูหนังจะพบว่า เขามีการเปรียบเทียบตัวละครในเรื่อง เจ้าชายน้อย กับใน เพื่อนสนิท ด้วยครับ ซึ่งผมขอให้ลองไปหาทั้งสองเรื่องมาดูแล้วลองตีความกันเองแล้วกัน ไม่งั้นเดี๋ยวจะไม่สนุก แต่สำหรับผมแล้ว ถือว่าล้ำมากๆครับ ที่ทำให้ตัวละครที่มีความเรียลมากๆในหนัง สามารถเปรียบเทียบกับเทพนิยายที่มีความเว่อร์เกินจริงไปได้ โดยอาศัย “การสร้างความสัมพันธ์” ที่กล่าวถึงทั้งในสองเรื่องนั้นมาเป็นตัวแปร ให้ตัวละครทั้งสองเรื่องมีความคล้ายคลึงกันได้ ต้องคารวะเขาจริงๆครับ สำหรับคุณหมู นิธิศ ณพิชญสุทิน ดูหนังออนไลน์ไทย

และเพราะตัวละครที่มีความเรียล คือความเป็นตัวละครที่มีอยู่จริง สามารถจับต้องได้ ทำให้เข้าถึงคนดูได้ง่าย บวกกับอารมณ์เรียบๆง่ายๆในหนัง ทำให้ดูไปถึงขั้นอินเอาได้เลย อย่างตัว หมู หรือ ไข่ย้อย นี่ก็แทนตัวผู้ชายซื่อๆ เซอร์ๆ ที่สำคัญแอบรักแล้วต้องปากแข็งครับ ชีวิตจริงไม่มีหรอกครับ ที่รักแล้วเดินไปบอกเลย อย่างน้อยต้องเก็บความรู้สึกไว้ประมาณนึงก่อนแล้วค่อยไปบอก เพราะก็กลัวแห้วแดกกันทุกคนน่ะแหละ หรืออย่างดากานดาที่เรียกได้ว่าเหนือแพทเทิร์นสาวเหนือทั่วไปที่ต้องนอบน้อม ยะเนิบๆ จะอั้นจะอู้จะอี้อย่างงั้นอย่างงี้

แต่เจ๊แกมาแปลกสุดๆครับ ทั้งห่าม ดิบ ลุย กระทั่งผิวพรรณเธอก็ไม่ได้ขาวนวลเหมือนสาวเหนือทั่วไปด้วยซ้ำ แต่เพราะความเข้ากับคนง่ายนี่แหละครับ ถึงได้ชนะใจตาหมูของเราไปได้ หรืออย่างนุ้ยก็เช่นกัน เธอมีความน่ารักมากๆ ซึ่งก็ไม่ได้ถึงขั้นแอ๊บแบ๊วหรือออกไปทางหลั่นล้าอะไรประมาณนั้น อยู่ในลักษณะที่พอดีพอควร ในขณะที่อีกมุมเธอก็มีความอบอุ่นเช่นกัน และที่สำคัญคือเธอไม่เหมือนสาวใต้ทั่วไป ตรงที่ไม่พูดตรงๆซะด้วยสิ อืม เขาพยายามจะสื่ออะไรผ่านคาแรคเตอร์หรือเปล่าน้อ…

Leave a comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *